let’s stay in touch

Het was voor het eerst in mijn leven dat iets zo vanzelf ging en ik niets deed. Zo vaak wanneer mensen over de flow van het leven hebben of over de Law of Attraction (LOA) wordt er gezegd: doe niets, laat alles los en laat het gebeuren. Er is geen beter voorbeeld in mijn leven waar dit gebeurde dan hoe ik bij Eva Jinek aan tafel kwam.

Hij zei dat ik de lengte van zijn lul wel moest weten – toen was het klaar

Even voor iedereen die geen idee heeft waarover het gaat. Ik heb 10 jaar lang in de politiek gezeten en tijdens deze periode ook behoorlijk wat seksueel overschrijdend gedrag meegemaakt. Van stalking tot gewoon totaal ongepaste opmerkingen en alles daartussen in. Toen ik nog in de politiek zat, heb ik alleen de stalking aangekaart, maar de bedrijfsarts zei dat ik nog kon lachen, dus er was niets aan de hand.

In 2018 ben ik vertrokken nadat de fractievoorzitter die dronken op tafel stond zei: ‘dat ik de lengte van iemands lul wel zou weten…’ Dat was voor mij het breekpunt en ik ben opgestaan en heb de volgende dag mijn huis verkocht en ben met de noorderzon uit Nederland vertrokken. Het lijkt misschien een beetje overtrokken nu ik het zo opschrijf en er zit natuurlijk veel meer achter, maar feitelijk is dit wel het verhaal.

Het hele #metoo, waarmee ik doel op het grensoverschrijdend gedrag binnen de politiek, was er nog toen ik wegging en ik heb er toen tegen gestreden, maar dat moment aan tafel merkte ik dat ik niet van binnenuit de politiek kon veranderen.

Het enige wat ik wél gedaan heb

Flashforward drie jaar later. Mijn oude politieke partij D66, waar ik dus 10 jaar lid van was, publiceert in 2021 een rapport van 17 pagina’s waarin ze zeggen dat er geen seksueel overschrijdend gedrag in de partij is. Ik val van mijn stoel en post uit woede een bericht op LinkedIn dat dat sowieso onzin is.  

het rapport was te kort om zoiets stevigs te concluderen

Twee uur later wanneer het bericht al meer dan 10.000 keer is gelezen heb ik een journalist van de Volkskrant aan de lijn. Ze willen kijken of ze er een artikel over kunnen maken. Ik leg mijn verhaal uit en geef aan dat ik niet anoniem hoef te blijven. Een paar dagen later hoor ik dat het artikel niet doorgaat. Niemand wil praten. En één bron is geen bron.

Bij de zoom-call van twee uur met volkskrantjournalisten begon mij iets te dagen…

de volkskrant belde opnieuw

Wederom een jaar later word ik weer gebeld, dit keer door Nathalie Brighton, dat zij de nieuwe journalist is op dit onderwerp en dat ze er nog eens in wil duiken. Ik vertel mijn verhaal opnieuw en verwacht er niet te veel van. Eerst zou het een week later gepubliceerd worden. Toen werd het nog een week later. En nog een week. Na een maand vroeg ik niet eens meer wanneer het zou komen, want ik kreeg het idee dat er niets was.

Totdat ik ineens met twee journalisten meer dan anderhalf uur in een ZOOM call zat. ‘Dure meeting’ dacht ik nog. Ik mocht live het artikel lezen waarin stond dat D66 een gedeelte van het rapport geheim had gehouden. Daarin waarin wél stond dat er seksueel overschrijdend gedrag binnen de partij was.

En toen ging het dus snel. D66 had haar eigen graf gegraven en ineens was het voorpaginanieuws. Jinek en ook nog een andere show belde. Ik wilde eerst niet gaan, want ik woonde al in Portugal en wilde er niet zoveel mee te maken hebben, maar een vriendin zei: ‘Je hebt A gezegd, nu moet je ook B zeggen’. Dat A zei ik wel 1,5 jaar geleden, maar goed, feitelijk klopte het. Ik wilde er al heel lang iets aan doen en nu ik de kans had om mijn verhaal te doen zou ik het afwijzen. Dus ik ging.

Waarom vertel ik dit?

Omdat ik wil vertellen dat dit echt voor het eerst was dat ik zo duidelijk voelde dat ik gestuurd en gedragen werd door iets groters. Ik kreeg van iedereen complimenten hoe ik aan tafel zat en mijn verhaal deed. Ook van journalisten – waar ik best trots op ben. En ik voelde me ook goed. Ik wist dat dit de bedoeling was dat ik dit deed. Dat was niet meer dan een heel diep gevoel van binnen en daardoor kon ik zo in het moment zijn. Ik wist ook dat ik niets hoefde te bewijzen of anders hoefde te zijn, maar ik kon gewoon mijn verhaal vertellen. Dat was krachtig genoeg. En dat bleek ook.

Grote dingen in je leven gebeuren met een reden

Wat ik geloof is dat grote events in je leven en ook die impact maken met een reden gebeuren. Wanneer je openstaat voor wat er is en JA zegt dan kunnen er dus dingen gebeuren die je nooit voor mogelijk had gehouden. Zo voelde dit voor mij. Wat het grotere doel is weet ik (nog) niet, maar dat hoeft ook niet. Dat komt wel.

Ik heb dankzij de uitzending veel verbindingen kunnen leggen met andere vrouwen die ook met dit werk bezig zijn. Die iets willen veranderen en dit willen aankaarten. Met hen heb ik ook uitgesproken dat dit werk van de lange adem is. Ik was even in het nieuws en twee weken is het nog een ding, maar toen was het ook over en ging iedereen weer door. Ik voel niet dat het voor niets is geweest. Ik heb iets kunnen toevoegen en aangezien de tijd aan onze kant is weet ik gewoon dat dingen gaan veranderen voor vrouwen (en minderheden). Stap voor stap, maar het gebeurt wel.